07-12-2012 Een interview met Jacco

Waar komt je fascinatie voor de natuur vandaan?

Mijn fascinatie voor de natuur heb ik van huis uit meegekregen. Ik ben opgegroeid in de Noord-Hollandse polder. De natuur was dus altijd dichtbij en iedereen bij ons thuis was eigenlijk met natuur bezig. Mijn opa was jager en had een zesde zintuig voor de natuur. Met mijn broers trok ik vaak de polder in. We namen dan vaak zieke dieren mee naar huis. De mooiste herinnering heb ik aan twee jonge hazen waar we een paar maanden voor gezorgd hebben.

 

Waarom was dat zo mooi?

Ik vond het mooi dat die hazen toch gewoon wild bleven. Ze bleken uiteindelijk niet te civiliseren. Dat onaangepaste en vrije spreekt me heel erg aan in de natuur. Ik ben zelf eigenlijk ook wel een beetje onaangepast en ik probeer dat ook in mijn exposities en activiteiten te verwerken. Met wat ik maak, kies ik altijd de kant van de kinderen.  

 

Wat bedoel je daar precies mee?

Nou, een beetje een ‘wij-zij’-gevoel. Kinderen en natuur staan voor mij voor het spontane, pure en onaangepaste. Dit in tegenstelling tot de ‘volwassen wereld’ die staat voor; orde, binnen de lijntjes, regels en netheid. Dat onaangepaste en vrije probeer ik ook in mijn activiteiten en exposities terug te laten komen. Ik heb het idee dat dat kinderen ook heel erg aanspreekt. 

 

 

“MET WAT IK MAAK, KIES IK DE KANT VAN DE KINDEREN.”

 

 

Vertel eens hoe je in het vak gerold bent.

Ik had milieukunde in Deventer gestudeerd en ging daarna nog beleidsgerichte milieukunde in Nijmegen studeren. Dat heb ik uiteindelijk maar drie weken volgehouden. Het was me veel te theoretisch. Ik werd wel enorm gefascineerd door de natuurdiversiteit rond Nijmegen en kwam als vrijwilliger bij het Natuurmuseum Nijmegen terecht. In het projectteam ‘Dassen in het Donker’ werkte ik samen met Piet Staffeleu, een professionele expositiebouwer. Hij heeft me eigenlijk in het vak geïntroduceerd.

 

Wat is het belangrijkste wat hij je geleerd heeft?

Eigenlijk dat het bouwen van exposities echt een vak is. Er komt zo ontzettend veel bij kijken; tekst, muziek, film, en dat alles toegespitst op de juiste doelgroep. Voor kinderen heb ik bijvoorbeeld de struinexpositie ontwikkeld. Ik verzamel dan in een nabijgelegen natuurgebied allerlei natuurlijk materiaal, zoals schedels, ingedroogde drolletjes en reptielenhuidjes. Dat spreekt kinderen ontzettend aan, vooral als ze het ook aan mogen raken, eraan mogen ruiken enzo. Kinderen zijn dan ook vaak juist heel voorzichtig met die spulletjes.

 

Je gebruikt ook veel theater bij je activiteiten.

Ja, klopt. Met mijn band Kleintje Kaf heb ik een kindervoorstelling ontwikkeld over Olaf het Gansje. Olaf is een heel nieuwsgierig gansje die de wereld afreist en bijzondere dieren ontmoet. Ook speel ik regelmatig in bezoekerscentra als Boswachter Beer. Boswachter Beer staat als personage eigenlijk heel dicht bij mezelf. Hij is een echte verzamelaar. Uit zijn jas tovert hij dan allerlei dingen die hij in de natuur gevonden heeft en daar vertelt hij dan een verhaal bij. Ik vind het nou eenmaal leuk om mensen te vermaken. En wat je leuk vindt, moet je doen. Ik ben opgegroeid in de punktijd. Daar zag je dat iedereen deed wat ie leuk vond en dat kreeg dan op die manier dan ook vanzelf bestaansrecht. 

 

Hoe ziet voor jou een goede expositie eruit?

De basis van een goede expositie is een simpel maar sterk verhaal. Een heel helder concept. Ik besteed daar ook altijd veel tijd aan. En dat verhaal kan vervolgens met veel verschillende middelen worden verteld. Bijvoorbeeld met behulp van een film, hoorspel of cartoon.  Een goede expositie prikkelt zo zoveel mogelijk zintuigen. Ik probeer vaak ook bij het bedenken van een expositie de opdracht van verschillende kanten te benaderen; “Hoe zou het persbericht eruit kunnen zien?”, “Hoe zou de beoogde doelgroep er op reageren?”, “Kan de klant zo zijn verhaal doen?”. Dat zijn allemaal ijkpunten. Als dat allemaal klopt, dan zit ik op de goede weg.    

 

Hoe ziet jouw droomproject eruit?

Ik zou wel een struinexpositie op de Serengeti willen maken!  Een expositie opgebouwd met materiaal wat ik daar ter plaatse verzamel. Met door hyena’s afgekloven botten enzo. Maar Olaf het Gansje is eigenlijk ook wel een droomproject. Daar zijn inmiddels liedjes van, twee kinderboeken, een theatershow, een lesprogramma en nu komt er ook nog een kleuterexpositie aan. Allemaal over Olaf! Het is erg mooi om dat zover uit te werken.